Pardon?!

blouse

Zei ze dat nou echt?

|Mier| Sommig winkelpersoneel snapt het echt niet. Als je iets wil verkopen kun je soms beter je mond houden.
V
andaag ga ik een winterjas kopen. Als ik het nu niet doen dan zijn er straks geen (leuke) jassen meer over, toch? Ik besluit om Leeuwarden onveilig te maken met een bezoek en ga opzoek naar aanvulling op mijn garderobe.

In de auto verzin ik welke winkels ik allemaal wil gaan verblijden met mijn bezoek.
Bij winkel één kan ik het niet vinden, ik weet namelijk altijd heel goed wat ik niet wil.
Vol goede moed ga ik op naar winkel twee. Een bekende winkel met hippe merken, hier moet het wel gaan lukken!

En daar in het rek hangt de jas die aan al mijn criteria voldoet, ik pas hem en het is binnen vijf minuten klaar. Fijn!
Er is een jonge dame die mij vriendelijk en vakkundig helpt. Ze vraagt of ze misschien nog iets voor mij kan betekenen. ‘Nou eigenlijk wel’ antwoord ik.

Op mijn lijstje voor dit najaar staat namelijk nog een lange blouse die je ook als jurkje kan dragen. Omdat ik weet dat mijn taille heel smal is en dat ik een platte buik heb, maar wèl in het bezit ben van brede Afrikaanse heupen. Leg ik haar uit dat ik de lange blouse open ga dragen want dicht staat niet. Mijn mening.

En dan komt het…

Het meisje geeft gehoor aan mijn vraag en komt met van alles en nog wat aan. Maar het is niet wat ik zoek. Dan komt haar collega haar ‘helpen’. Deze collega heeft waarschijnlijk niet begrepen wat mijn vraag is. Zij laat mij allemaal bloesjes zien met een ‘normale’ lengte, als ik haar uitleg dat ik een lange blouse wil, krijg ik wel een heel bijzonder antwoord.

‘Nou mevrouw ik denk niet dat uw figuur geschikt is voor zo’n lange blouse, u bent namelijk nogal uit verhouding’.

Wacht eens even zei ze dat nou echt?!

Op dat moment ben ik verbijsterd en kijk het meisje aan met grote ogen. Maar dat moment duurt maar kort en maakt plaats voor vuur. Binnen enkele seconden spatten er vlammen uit mijn ogen, en klinkt er een luide ‘pardon, zei je dat nou echt’?

Het meisje met de rode haren loopt rood aan. Waarschijnlijk heeft ze in de gaten dat deze opmerking niet echt slim was en zeer ongepast. Op rustige maar zeer geïrriteerde toon probeer ik uit te leggen wat ik nou precies wil en bedoel, maar terwijl ik dit doe denk ik ‘laat maar, hier ga ik geen energie meer insteken’.

Het meisje probeert het nog met allemaal slappe smoesje goed te praten, maar ze begint ook te begrijpen dat ze een verloren race probeert te winnen. 

Ergens geniet ik wel van de lijdensweg van dit meisje, maar genoeg is genoeg. Met ferme toon vertel ik haar dat ik bij haar echt niks ga kopen. En alleen de jas bij haar collega ga afrekenen.

Onderweg naar de auto loop ik per toeval langs een leuk winkeltje en daar hangt precies waar ik naar opzoek ben. Snel passen, inpakken en verder.

En daar hangt hij dan te drogen en te wachten op een strijkbeurt. Dè blouse! Wat ben ik er blij mee, ondanks dat ik ‘uit verhouding ben’.

Almira

Misschien vind je dit ook leuk?

2 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *