Nooit eens normaal deel 2

IMG_5912

Hoe kon dat nou gebeuren?

|Nad| Heb je deel 1 van het verhaal nog niet gelezen? Ik adviseer je dat te doen, voordat je hier verder leest πŸ™‚

Yay, het vliegtuig was geland. Snel er uit, want zo ongeveer de hele familie staat ons altijd op te wachten. Inclusief heel veel tranen van blijdschap!

Nadat we om elf uur in de avond, ruim dertig minuten lang met twee verrassend actieve Β en stuiterende kinderen in de rij voor de douane stonden, waren we aan de beurt. Met het zweet op mijn rug stond ik bij de douane ambtenaar. De beste man keek heel bedenkelijk naar ons papierwerk. Het persoonsregister was namelijk in het Nederlands, niet heel handig. Ik ken gevallen, waarbij ze mensen zonder pardon weer terugstuurden met het eerstvolgende vliegtuig. We moesten hem van alles uitleggen en toelichten, maar uiteindelijk mochten we door! Dikke stempels in de paspoorten. Yes.. de vakantie kon nu echt beginnen.

Aangekomen in het appartement

Na alle blijdschap en commotie met de familie gingen we naar ons fijne appartement. Eenmaal aangekomen moesten we even snel alles uitvogelen, bedden verschuiven, de kinderen snel douchen en naar bed brengen. Even in no time het appartement ‘kids proof’ maken, zodat bijvoorbeeld Ben niet uit bed zou vallen etc.

Tijdens het douchen vroeg ik Melle waar de autosleutels waren. Er stond namelijk nog een handbagage koffer in de auto. ‘Nee hoor, alles heb ik uit de auto gehaald’. Je raadt het al…

Wederom brak het zweet me uit. No way!! Onze handbagage koffer stond nog bij de bagageband. Ineens realiseerde ik me hoe het is gegaan. De koffers kwamen aan op de band en direct daarna gingen we de reisbuggyΒ en Maxicosi halen bij de ‘Odd size bagage’. Ben die ging ondertussen een paar keer op die bagageband zitten, dus die heb ik moeten ‘redden’, voordat hij ook een rondje ging maken. In alle drukte hebben we dus dat hele trekkoffertje laten staan…

IMG_5072
Het beruchte trekkoffertje, in de kinderwagen gezet! Op Schiphol hadden we hem nog.. Maar ik vond het toen al een irritant extra voorwerp om mee te slepen.

Hallo derdewereldland

Ondertussen was het één uur in de nacht. Ik had nog een poging gedaan om te bellen met iemand van de luchthaven. Maar al snel kwam ik er achter dat we in Zuid-Afrika waren, een toch wel echt derdewereldland, waarin niet alles zo goed geregeld is als in Nederland. Daarnaast is het ook geen Schiphol qua omvang, dus alle werknemers waren vast al vertrokken. We kregen niemand te pakken.

We besloten om maar gewoon te gaan slapen en de volgende ochtend direct te gaan bellen. Ondertussen had ik wel de hoop opgegeven en gedacht dat de inhoud van de koffer bij een Afrikaan thuis te vinden was.

Wil je weten wat er in die koffer zat? En hoe het verder afloopt? Dat lees je in deel drie, tevens het laatste deel van onze heenreis. Ik kan je alvast verklappen dat het nog behoorlijk zielig gaat worden ook.

977761888593515130816 (1)

P.s. Zie je op de aankomst foto ook hoe leeg mijn handen zijn? Juist ja πŸ™‚

En ook weer een paar lessen die ik je mee wil geven voor reizen (met kinderen).
Les 1 Laat je niet afleiden door je kinderen
Les 2 Check altijd tien keer of je al je spullen bij je hebt πŸ˜‰

Misschien vind je dit ook leuk?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *