Nooit eens normaal deel 1

IMG_5906

Daar gaan we weer!

|Nad| We zijn weer in het land! Misschien heb je de afgelopen weken gemerkt dat mijn blogs een beetje Zuid-Afrika gerelateerd waren. Dat komt omdat ik op vakantie was. We kunnen blogjes inplannen, dus dat heb ik voor tijdens de vakantie natuurlijk gedaan, vóórdat ik weg ging. De komende paar blogs van mij, gaan dus voornamelijk over de vakantie en onze belevenissen. En geloof me, bij ons kan het nooit ‘normaal’ gaan. Ik word inmiddels door Nouhk en Mier geregeld belachelijk gemaakt om de dingen die ik doe (of beter gezegd, die ik soms niet doe 😉 )

We hebben namelijk weer heel wat beleefd! Zoals je wellicht in één van mijn andere blogs over de trip naar Ibiza kon lezen, gaan de dingen bij ons nooit zoals het hoort. We zijn echte reisliefhebbers, maar eigenlijk zijn we heel slecht in reizen. Voor hoever je hier ‘slecht’ in kunt zijn.

Dit keer begon onze reis goed. Dat wil zeggen, we waren op tijd op Schiphol! Geen gemiste vlucht, dus in ieder geval met het vliegtuig mee. Dat is wat we dachten, de realiteit was iets anders..

‘Mevrouw, ik mag jullie niet inchecken’

Daar stonden we dan om 6.00 uur in de ochtend, bij de incheckbalie van de KLM. Onze vlucht vertrok pas 10.00 uur, dus perfect. Alle koffers op de band, kilo’s checken, paspoorten en alles was prima. Omdat het sinds kort verplicht is om geboortecertificaten van kinderen te tonen als je reist naar Zuid-Afrika, had ik die netjes bij de gemeente aangevraagd. Zonder deze papieren kom je het land niet in. Dit is om kinderontvoering tegen te gaan, in principe goed dus.
Maar niet als je om 6.00 uur in de ochtend wordt geattendeerd door een dame van de KLM dat je twee keer een geboortecertificaat van je dochter hebt en niet één van je zoon. En dat inchecken dus niet mogelijk is, tot de juiste papieren aanwezig zijn. ‘Daar gaat onze vlucht weer!’, dacht ik. Behoorlijk geïrriteerd met twee kleine kinderen stonden we daar dan. Snel een plan van aanpak, want ik was niet van plan om wéér een vliegtuig te missen.

Stress

Uiteraard was onze eigen gemeente nog niet telefonisch te bereiken op dat tijdstip.
Op naar de gemeente Haarlemmermeer op Schiphol. Ik wist niet dat die gemeente daar een mini vestiging heeft, maar daar kwam ik achter! De eerste vraag van de ietwat humeurige medewerkster was ‘Heeft u een afspraak?’. Even dacht ik bij mezelf ‘Een afspraak? Wie maakt er nou een afspraak om 6.00 uur in de ochtend?!?’. Maar ik bleef lief, want deze dame was de enige die mij op dat moment kon helpen. Helaas kon die gemeente geen geboortecertificaat uitdraaien vertelde ze. Wel stelde de medewerkster voor om een persoonsregister uit te draaien. Hier stonden alle namen van ons gezin op en omdat we getrouwd zijn, moest dat goed komen.

Dit was natuurlijk het proberen waard en onze enige optie, dus prima. Snel weer richting de incheckbalie. De dame van de KLM keek nog even raar naar de papieren, maar ze checkte ons in. Wel met de opmerking dat we misschien wél een probleem hadden, als we in Zuid-Afrika het land binnen wilde komen. ‘Eehm, oke. Nou dat zien we dan wel weer’, dacht ik.
Yay! Gelukt… Het vliegtuig gehaald! En maar goed dat we dit keer zo debiel vroeg van huis waren gereden. Want heel veel tijd om te ontspannen op Schiphol, zat er niet in.

Dit was zeker nog niet het einde van het verhaal, dus wordt vervolgd…

977761888593515130816 (1)

P.s. Nog een aantal lessen die ik je graag mee wil geven.

Les 1… Vertrouw niet blindelings een ambtenaar op haar vriendelijke lach 🙂
Les 2… Check altijd belangrijke documenten voordat je ze nodig hebt.

 

Misschien vind je dit ook leuk?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *