Mag ik een snoepje

thumbnail_IMG_0066

Containers

|Mier| Iedere week moet er wel een container naar de weg gebracht worden. Als het de grijze niet is, dan is het wel de groene. Één keer in de vier weken hebben de kinderen extra mazzel. Onze lieve buurvrouw, nog steeds erg zelfstandig met haar 92 jaar. Maar een beetje extra hulp zo nu en dan is nooit weg.

Ik heb altijd geprobeerd om mijn eigen dochter te leren dat je soms de dingen voor een ander gewoon moet doen. Dit laatste probeer ik ook op mijn bonuskinderen over te brengen. Je hoeft niet altijd je hand op te houden als je een klusje voor iemand hebt gedaan, we doen de dingen die we doen uit een goed hart. Uiteindelijk komt de beloning vanzelf. Deze kan in heel veel vormen jouw kant op komen.

De kinderen zijn niet vies van een klusje, de ene keer gaat hij alleen gepaard met iets meer geklaag dan de andere keer. Maar toch zal het gaan gebeuren. Ze moeten echt niet denken dat ik overal maar voor op ga draaien. Het is al druk genoeg.

Een tijdje terug alweer vroeg ik aan één van de kinderen of zij de container buiten wilde zetten, voor ik er erg in had stonden er drie kinderen om de grijze container. Samen brachten ze de container naar de stoep waar deze altijd staat, geen centje pijn. Toen ze vroegen of ze nog iets voor mij konden betekenen antwoordde ik “nee, maar toch bedankt”.

Goedemiddag buurvrouw

De kinderen keken elkaar aan en nog voor ik ook maar iets in de gaten had liepen ze naar onze bejaarde buurvrouw van 92 jaar jong. Keurig belde ze bij haar aan en ik hoorde Jul al zeggen “goedemiddag buurvrouw, zullen wij uw container buiten zetten?”. De buurvrouw keek de kinderen aan en nog voor ze ja had gezegd liepen de kinderen al om het huis heen om de container te halen, dit was het begin van een nieuw wekelijks terugkerend klusje.

Nadat in de loop van die middag de container geleegd was, brachten de kinderen deze weer keurig bij buurvrouw achterom. Het viel mij op dat ze wel erg lang weg bleven, na een minuut of tien kwam ik er achter waarom. De buurvrouw had ze uitgenodigd voor een glaasje ranja en een snoepje. Uiteindelijk kwamen de drie kinderen er alweer aan. Het leken wel hamsters. In iedere wang zat nog steeds iets wat leek op chocolade.

Onze buurvrouw is oud, maar zeker niet éénzaam. Iedere dag heeft ze wel iemand over de vloer. Soms denk ik om spontaan even bij haar langs te gaan, maar dan zit er alweer iemand aan de keukentafel. Ik ga dan maar een andere keer, maar haar agenda is redelijk vol. Misschien moet ik voortaan de container ook maar gaan doen, dan heeft ze even tijd voor mij;)

Daar gaan ze weer

Sinds die ene dag gaan ze iedere week naar buurvrouw. Zonder te vragen gaan ze achterom, buurvrouw staat dan vaak al op de uitkijk. Bij het halen en het brengen van de container krijgen de kinderen elk een stukje chocolade, als bedankje. Maar heel soms zijn de kinderen te snel en heeft ze ze gemist. En omdat ze ze soms mist bij de achterdeur, komt ze zo af en toe een zakje snoepjes brengen, die de kinderen moeten delen.

Natuurlijk is dit ontzettend lief van haar. Maar ondanks dit vertel ik de kinderen dat het niet altijd vanzelfsprekend is, dat je iets krijgt voor een goede daad of een daad die je uit liefde doet.

Wie goed doet, goed ontmoet

1723070358284215130816

Misschien vind je dit ook leuk?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *