En Vincent was er ook….

rijks

Een dagje cultuur snuiven

|Mier| Alweer vroeg onderweg voor een nieuw avontuur, de kinderen hebben nog geen idee wat wij vandaag gaan doen. Nu maar hopen dat ze het leuk gaan vinden, maar dat blijft altijd de vraag….

“Hup jongens, vanavond een beetje bijtijds naar bed”. De kinderen kijken mij aan en als snel wordt er gereageerd met een “ja maar wij zijn morgen vrij”, morgen is het goedevrijdag en ik heb het in mijn hoofd gehaald om onze hoofdstad te verbljden met een bezoek.

De OV-chipkaarten liggen al klaar, twee van mijzelf en drie die ik elders heb kunnen scoren. Alles zit in de tas en de auto is alweer ingepakte met pakjes drinken en fruitella voor onderweg.

Binnenkort heeft Iem haar spreekbeurt, zij heeft besloten om net als haar moeder en tante’s dat ooit hebben gedaan, haar spreekbeurt over Zuid-Afrika te gaan doen. Reden is dat ze de kinderen in de klas graag wil vertellen waar een deel van haar roots liggen, roots waar zij best trots op is.

Toevallig is er op dit moment in het Rijksmuseum een tentoonstelling over de relatie Zuid-Afrika en Nederland “Goede Hoop”. 400 jaar bewogen geschiedenis, best indrukwekkend. Omdat Iem altijd al zo graag naar het Rijksmuseum wilde en er nu toevallig deze tentoonstelling was, besloot ik om de avontuurlijke schoenen aan te trekken. Met drie kinderen (en papa) was de tijd daar, we gaan een dagje naar Amsterdam.

Wat een drukte zeg

Daar zitten we dan in de auto en de kinderen hebben nog geen idee, het enige wat zij weten is dat het een stukje rijden is. Tegen de tijd dat de verveling bij de eerste toe begint te slaan, zijn wij er bijna en ik leg uit wat het plan is. Bij Iem hoor ik een luide “YESSS”, bij de andere twee is de reactie iets gematigder.

Na de nodige instructies, over goed bij elkaar blijven, want in Amsterdam is het erg druk. Vervolgen wij onze weg naar de trein en vanaf het centraal station nemen wij de tram, wat voor de kinderen allemaal al avontuur genoeg is. Dan roept Jul “maar het is hier helemaal niet zo druk”, een opmerking waar hij al snel spijt van krijgt als hij in de mensenmassa staat.

Daar staan we dan, voor een prachtig oud gebouw “jongens, we zijn er”. De kinderen kijken hun ogen uit, niet alleen naar het imposante gebouw maar ook naar alle verschillende mensen. In alle soorten en maten.

We lopen naar binnen, bij het zien van de eerste schilderijen vraagt Jul of we al bijna klaar zijn. Ik snap zijn reactie, als zes jarig jongetje speel je natuurlijk veel liever met auto’s. Wil je helemaal niet naar een stoffig museum, waar ieder schilderij op degen die er naast hangt lijkt.

Best interessant

Snel leg ik uit dat er in dit museum geen snelle auto’s staan, maar wij er vast wel wapens en ridder dingen kunnen gaan verwachten. Dit maakt een hoop goed.

Wat een groot museum en wat een prachtige dingen hebben wij gezien. De kinderen hebben zich keurig gedragen,  Jul hebben wij uiteindelijk zover gekregen dat hij alle kunst toch goed heeft bekeken en misschien zelfs weet te waarderen. maar een oud schilderij blijft een oud schilderij.

De Nachtwacht en Vincent van Gogh waren de grote trekpleisters, iets waar de kinderen erg naar uit keken om te zien. Uiteindelijk vonden ze met de juiste kijk op alle kunst en oude beelden een heleboel toch wel erg interessant.

De tentoonstelling “Goede Hoop” was erg indrukwekkend en soms ook heftig, vooral ook het gedeelte over apartheid. Zo kort geleden is deze nog maar afgeschaft, iets waar mijn nekharen van overeind gaan staan. Misschien ook omdat wij er (in)direct ook mee te maken hebben gehad.

Iem heeft mooie foto’s gemaakt, voor haar spreekbeurt. Ze heeft nu nog meer beeld bij de geschiedenis van Zuid-Afrika en alles daar omheen. Een aanrader is het museum zeker, ook met kinderen. Maar je moet de kinderen wel zelf enthousiast maken, veel vertellen in Jip en Janneke taal zodat het ook interessant blijft.

1723070358284215130816

 

Misschien vind je dit ook leuk?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *