Boe…. Niet schrikken hoor

spookhand

Sorry, ik kan er niks aan doen!

|Mier| Alweer een tijdje geleden vertelde Nouhk hoe zij ‘verslaafd’ is aan Say Yes To The Dress op TLC. Ook ik heb een verslaving op tv en nee het zijn geen kookprogramma’s of trouwjurken. Waarschijnlijk is het iets wat je zo één, twee, drie niet zou verwachten?

Tegenwoordig word je dood gegooid met van alles en nog wat, je kan het zo gek niet verzinnen of er is wel een show of programma over gemaakt. Zijn het geen spelletjes dan is het wel een kookprogramma.

GTST is niet mijn ding, vroeger bleef ik ervoor thuis. Als het echt niet anders kon moest het toch echt opgenomen worden. Een echte soapie was ik, snel huiswerk maken en dan plat voor de tv As The World Turns kijken. The bold was ook iedere avond vaste prik, met alle perikelen rondom het modehuis en alles wat je maar kunt verzinnen.

Ik ben er nu wel klaar mee

Ineens was het helemaal klaar, over en uit. Soms kon ik weken niet kijken en toch weten waar het verhaal over ging. Uiteindelijk werden weken, maanden en maanden jaren. Ik kan mij nu niet eens meer herinneren, wanneer ik voor het laats een soap heb gekeken.

Liever een leuke serie, liefst iets met actie. Iets op Netflix of CSI en meer van dit soort series, zijn altijd wel favoriet geweest. Maar tegenwoordig zit ik liever voor een goed spookverhaal. Nee geen film, maar een ‘waargebeurd’ spookverhaal.

Crime and Investigation kijk ik graag, met zijn waargebeurde verhalen over moord en doodslag. Maar ook over het leven na de dood worden hier programma’s gemaakt.

Kim Russo met The Haunting Of…. Gaat over celebs die een ontmoeting hebben gehad met een geest, iets wat ze niet meer los kunnen laten en Kim om hulp vragen. Best bizar hoe iemand met een overleden persoon kan communiceren. Ook komen hier familie en vrienden langs van de desbetreffende celb, elke keer slaat zij de spijker op zijn kop.

De ene persoon vindt het dikke onzin en kijkt er niet naar, wat ik best kan begrijpen. Weer een ander zit er plat voor, zoals ik. Ik zit altijd te wachten totdat er live één geest op tv verschijnt, maar helaas heb ik nog geen geluk gehad. The Ghost Inside My Child, ook zo’n programma. Gaat over kinderen die zich hun vorige leven nog kunnen herinneren, echt bizar. Deze kinderen spreken ineens een vreemde taal, of vertellen dingen tot in detail die zijn onmogelijk kunnen weten op die leeftijd. Dingen die wij op de middelbare school leren tijdens de geschiedenislessen.

Super eng

Waar mijn fascinatie voor spoken en geesten vandaan komt, ik heb geen idee. Er is ongetwijfeld iets tussen hemel en aarde. Op een dag probeerde ik Nad zover te krijgen om ook eens een aflevering te gaan kijken, van Kim Russo. Uiteindelijk was ze zover, ik vol overtuiging vertellen dat het echt niet eng is. En dat is het ook echt niet, alleen dacht mijn zuster daar anders over.

Ze heeft één aflevering half gekeken, haakte voor het einde van de aflevering al af, heeft twee weken niet geslapen en durfde s’nachts niet meer in het donker naar de wc. Super eng vond ze het. Één keer nooit meer.

Iedere avond kijk ik of er ergens nog iets te griezelen valt, iets wat ik op kan nemen en later in alle rust alleen kan kijk. Sorry, ik kan het niet helpen. Ik hou er gewoon van.

1723070358284215130816

 

 

 

Misschien vind je dit ook leuk?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *